Η αντιευρωπαϊκή Γερμανία


H οικονομική κρίση του 2008 στις ΗΠΑ εξάχθηκε στην Ευρώπη μέσω των αδύναμων κρίκων του ευρωσυστήματος όπως η Ελλάδα και οι άλλες χώρες του μεσογειακού νότου. Και στα χρόνια που μεσολάβησαν η οικονομική κρίση μετατράπηκε σε κοινωνική και εν τέλει πολιτική.
Η πολυμέρεια και η διακρατικότητα μοιάζουν πλέον με σύντομο ανέκδοτο καθώς οι εθνικές κυβερνήσεις στην Ε.Ε υποχρεώνονται να ακούνε προσεκτικά τη φωνή του Βερολίνου. Η «γερμανική Ευρώπη» είναι το μείζον πολιτικό πρόβλημα που δημιούργησε η αντι-ευρωπαϊκή Γερμανία.
Παρά τη ρητορική της γερμανικής ηγεσίας να πείσει πως ό,τι εφαρμόζει το εφαρμόζει αφοσιωμένη στην ενότητα και τη δέσμευση για το ευρωπαϊκό σχέδιο και όραμα, η πολιτική της σκληρής λιτότητας ενδυναμώνει τη δική της θέση εις βάρος των άλλων μελών της Ένωσης. Η κρίση του ευρώ έδωσε φτηνό χρήμα με μηδενικά επιτόκια στη Γερμανία καθώς την ώρα που ίδια έκανε ό,τι μπορούσε για να μοιάζουν με «σκουπίδια» τα κρατικά ομόλογα των χωρών που βρίσκονταν στη δίνη της κρίσης, τα γερμανικά κρατικά ομόλογα θεωρούνταν «ασφαλές καταφύγιο».
Την ίδια στιγμή, όταν στους ευρωπαϊκούς λαούς το κυρίαρχο ζητούμενο καταλήγει να είναι η επιβίωση, μετασχηματίζονται οι αντιλήψεις και συρρικνώνονται οι θεμελιώδεις ευρωπαϊκές αξίες. Ο πολιτισμός – και ό,τι διεκδικούν οι Ευρωπαίοι ως τέτοιον- παραχωρεί τη θέση του σε ενστικτώδεις φόβους. Οι δημοκρατίες αναδιπλώνονται. Το κοινωνικό κράτος κατακερματίζεται. Η ηθική του ευρωπαϊκού πνεύματος εξαχνώνεται.
Το παράδοξο είναι ότι η Γερμανία γνωρίζει πολύ καλά τις αρνητικές μεταλλάξεις που συμβαίνουν όταν οι ευρωπαϊκοί λαοί μετατρέπονται σε πληθυσμιακά σύνολα νεόπτωχων. Ο εκφασισμός της Ευρώπης, που έχει αρχίσει να διαφαίνεται, επαναφέρει μελανές εικόνες ενός παρελθόντος, το οποίο οι παλαιότερες γενιές είχαν πιστέψει ότι έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί. Τώρα, μετατρέπεται σε οδυνηρή πιθανότητα.
Η ίδια η Γερμανία βίωσε τη ναζιστοποίηση λόγω των ανυποχώρητων κυρώσεων που έπρεπε να πληρώσει η χώρα μετά τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Η Γερμανία επίσης έχει στην πλάτη της τον μεγαλύτερο των πολέμων μέχρι σήμερα. Τον φρικώδη Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Παρά ταύτα, ο γερμανικός οικονομικός εθνικισμός οδηγεί την Ευρώπη σε μια ιστορικά επικίνδυνη μεταστροφή με εφιαλτική κατάληξη.
Το ζήτημα δεν είναι πλέον αν η Γερμανία μπορεί αλλά αν θέλει να στηρίξει το ευρωπαϊκό όραμα και τη δημοκρατική Ευρώπη. Κάτι που πλέον αμφισβητείται έντονα, καθώς η γερμανική ηγεσία και η οικονομική ελίτ της χώρας για μια ακόμα φορά στην ιστορία κατευθύνονται – έστω και με οικονομικούς όρους – προς την πολεμική κατάκτηση και όχι την ειρηνική συνύπαρξη.

πρώτη δημοσίευση:RIZOPOULOS POST

Αποκάλυψη Τώρα: Βγαίνουν ονόματα Γερμανών και συνεργατών τους!

apocalypse_now_sunset_poster_by_yugy5-d70unee Στην «Τέχνη του Πολέμου» ο Σουν Τσου λέει: «η γραμμή ανεφοδιασμού είναι ζωτικής σημασίας, όσο η καρδιά για τη ζωή του ανθρώπου». Το σημειώνω πρώτο καθώς έχει συμβολική αλλά και ουσιαστική σημασία το γεγονός πως η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα εδρεύει στην Φραγκφούρτη. Το «ευρωπαϊκό χρήμα» είναι υπό τον πλήρη γερμανικό έλεγχο, υπακούει μόνον σε γερμανικές εντολές και θα χρησιμοποιηθεί ως «πάντσερ» στη γερμανική «αντεπίθεση» που έχει ξεκινήσει να εκδηλώνεται τις τελευταίες 72 ώρες.

Είναι κάτι περισσότερο από ξεκάθαρη η γερμανική πρόθεση να κατασταλεί εν τη γενέσει της η «ελληνική αντίσταση» που εκδηλώθηκε στον ευρωπαϊκό γύρο επαφών Τσίπρα – Βαρουφάκη, προκειμένου να μην μεταδοθεί η «φωτιά» στον υπόλοιπο Ευρωπαϊκό Νότο. Οι Γερμανοί ανησυχούν καθώς μετά τα «φαινόμενα» ΣΥΡΙΖΑ στην Ελλάδα και Podemos στην Ισπανία, η λοιπή ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία (Ρέντσι και Ολάντ) αρχίζει να αντιλαμβάνεται πως κινδυνεύει να εκλείψει ιστορικά (όπως το ΠΑΣΟΚ) και αργά ή γρήγορα θα πάρει τις αποστάσεις της από την «παράνοια» της λιτότητας.

Ο χρόνος όμως πιέζει ασφυκτικά την Ελλάδα και οι Γερμανοί το ξέρουν καλύτερα από όλους. Έχοντας τα κλειδιά του «θησαυροφυλακίου» κάνουν στην πραγματικότητα ό,τι θέλουν. Διακοπή στη ροή χρηματοδότησης από την ΕΚΤ, σημαίνει διακοπή «οξυγόνου» και σβήσιμο της «φωτιάς» που πάει να ανάψει ο ΣΥΡΙΖΑ, επιδιώκοντας την «αρπαγή της Ευρώπης» από τα γερμανικά χέρια. Οι Γερμανοί λοιπόν δεν μπλοφάρουν…

Όταν βγαίνει η Φινλανδία στις αγορές (προχθές, Τετάρτη) και μαζεύει 1 δισ. ευρώ μέσω δημοπρασίας 5ετών ομολόγων, πετυχαίνοντας αρνητικό επιτόκιο για πρώτη φορά στην ιστορία, είναι σαφές πως οι «ιδιοκτήτες» δεν θα αφήσουν εύκολα να τους πάρουν το «σπίτι» αυτοί, που τους έχουνε μέχρι και σήμερα για «ενοικιαστές». Ο Τσίπρας το είπε πολύ ωραία αυτό. Αλλά δεν παύει να είναι μια ηθικού περιεχομένου επισήμανση μέσα σε μία απολύτως διεφθαρμένη Ευρώπη που μόνο «το χρήμα μιλάει». Η ηθική παρακμή της Ευρώπης είναι τέτοιας έκτασης που όχι μόνο η επισήμανση του Τσίπρα αλλά και η εξίσου ηθική παραίνεση του Ομπάμα «δεν μπορείς να συνεχίσεις να ξεζουμίζεις χώρες που βρίσκονται σε ύφεση», κάνουν τους Γερμανούς να «λύνονται στα γέλια», πίσω από τη μάσκα με το βλοσυρό ύφος της Καγκελαρίου Μέρκελ και του Δόκτορος Σόιμπλε.

Για την Ελλάδα δεν υπάρχει δρόμος επιστροφής. Άπαξ και μπήκαμε πρώτοι στο «χορό», τώρα πρέπει να «χορέψουμε». Έξυπνα όμως. Τα επιχειρήματά μας πρέπει να έχουν νόημα στην παγκόσμια κοινή γνώμη.

Μπροστά λοιπόν στην γερμανική «αντεπίθεση», το σύγχρονο «οχυρό Ρούπελ» μπορεί να είναι μόνο η Δημοκρατία. Στον ωμό εκβιασμό, στις απειλές «ξαφνικού θανάτου» και στο ταπεινωτικό βασανιστήριο του «εικονικού πνιγμού», να δηλώσουμε ξεκάθαρα πως θα τα αντιμετωπίσουμε με δημοκρατικό φρόνημα, συνοχή και ενότητα. Κι αυτό θα πρέπει να είναι το μήνυμα τόσο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης όσο και της εκλογής νέου Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας.

Στρατηγικά σημαντικό είναι να καταστεί σαφές πως η Ελλάδα δεν παραιτείται από τα δικαιώματά της και υπηρετεί με προσήλωση τη δημοκρατική διαφάνεια. Ο Βαρουφάκης, μέσα στην «καρδιά του κτήνους», στο Βερολίνο, όχι μόνο δεν έδειξε δέος αλλά άνοιξε δύο θέματα που έχουν βάθος: το ζήτημα του ναζισμού και το ζήτημα με τις «μίζες» Siemens και Χριστοφοράκου. Το ζήτημα με το ναζισμό, παραπέμπει τόσο στις γερμανικές πολεμικές επανορθώσεις προς την Ελλάδα και το κατοχικό «δάνειο» όσο και στην ελληνική συμφωνία για το «κούρεμα» του γερμανικού χρέους το 1953.

Το ζήτημα Siemens – Χριστοφοράκου, ωστόσο, είναι ακόμη πιο σημαντικό. Στο ζήτημα αυτό, η ελληνική κυβέρνηση έχει στα χέρια της στοιχεία που «δένουν» Έλληνες αξιωματούχους με Γερμανούς ομολόγους τους.

Οι πληροφορίες λένε ότι μέχρι το Eurogroup και τη Σύνοδο Κορυφής θα εκδηλωθεί εντυπωσιακή πρωτοβουλία κυβερνητικών και κρατικών αρχών στο ζήτημα της διαφθοράς η οποία θα αφορά «σεσημασμένους Έλληνες ολιγάρχες» αλλά και πολιτικά πρόσωπα, η οποία θα κάνει πάταγο! Για αυτή την πρώτη ελληνική απάντηση στην εξελισσόμενη γερμανική «αντεπίθεση» και για τα πρόσωπα των οποίων επίκειται η σύλληψη, οι πληροφορίες λένε πως ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας έχει ενημερώσει τον Αμερικανό Πρόεδρο Μπάρακ Ομπάμα.

Έπεται και συνέχεια…

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post