Μπουραζάνι Ηπείρου: Εμπειρία «γείωσης» σ’ ένα κρυμμένο μυστικό της ελληνικής φύσης

iii-bourazani-park-fallow-deer-2Οι άνθρωποι έχουμε γεννηθεί όχι μόνο για να ζήσουμε αλλά για να απολαύσουμε την εμπειρία της ζωής. Αλλά συνήθως αυτό που συμβαίνει είναι να ζούμε την εμπειρία του πώς θα γεμίσουμε τη ζωή μας από υποχρεώσεις και πώς θα την αδειάσουμε από χρόνο ποιοτικό, δηλαδή χρόνο αφιερωμένο στον εαυτό μας και τις πραγματικές του ανάγκες. Είναι πάντα πιο εύκολο να συμβιβαστούμε με κάτι λιγότερο από αυτό που ξέρουμε, έστω και υποσυνείδητα, ότι αξίζουμε να ζήσουμε.

Ωστόσο, όλο και συχνότερα στις καθημερινές συζητήσεις γίνεται αναφορά στη λέξη «γείωση». Όταν υπάρχει ένταση – και υπάρχει μπόλικη στα χρόνια της κρίσης και σε όλα τα επίπεδα – τότε αυτή θα πρέπει κάπου να διοχετευθεί, να γειωθεί. Πόσοι πραγματικά ξέρουνε όμως τι μπορεί να σημαίνει «γείωση», όταν την αποζητούν στη καθημερινότητα τους;

Κλεισμένοι σε ηλεκτρονικά «δωματιάκια» βλέπουμε εικόνες ομορφιάς και ψάχνουμε τη γείωση που δε θα έρθει ποτέ αν δε βρεθούμε στο κατάλληλο μέρος. Ένα κατάλληλο μέρος είναι σχεδόν πάντα ένα «κρυμμένο μυστικό» της ελληνικής φύσης κι ευτυχώς από αυτά έχουμε ακόμη κάποια.

Σκεφτείτε το λίγο. Είναι όμορφο ένα ελάφι στη τηλεόραση και στα βιντεάκια του youtube, αλλά πόσο συγκλονιστικό είναι να κοιτάζεστε από κοντά; Πόσο οξυγόνο μπορεί να κάνει το σώμα σου να ζαλιστεί και πόση ευφορία να νιώσεις μυρίζοντας τον αέρα, τη γη, τα δέντρα;

Η εμβληματική μορφή της ρωσικής λογοτεχνίας, ο Λέων Τολστόι το είχε πει με το δικό του μοναδικό λογοτεχνικό τρόπο: «Και συνειδητοποίησα ότι είμαστε πράγματι τρελοί. Εγώ πάντως ήμουν. Είναι αλήθεια ότι το πουλί δημιουργήθηκε για να μπορεί να πετάει, να μαζεύει τροφή και να φτιάχνει τη φωλιά του και όταν βλέπω ένα πουλί να κάνει αυτά τα πράγματα, ευφραίνεται η καρδιά μου. Τα κατσίκια, οι λαγοί και οι λύκοι δημιουργήθηκαν για να τρώνε, να πολλαπλασιάζονται και να ταΐζουν τις οικογένειές τους και όταν τα κάνουν αυτά είμαι απόλυτα σίγουρος ότι είναι ευτυχισμένα και οι ζωές τους έχουν νόημα.».

Με το δικό του μοναδικό τρόπο το είπε και ο Αμερικανός φιλόσοφος, φυσιοδίφης, συγγραφέας και ποιητής Henry David Thoreau «όλα τα καλά πράγματα είναι άγρια και ελεύθερα».

Για να ζήσουμε μια ζωή ελεύθερη και με νόημα, αναζητούμε τη «γείωση». Αναζητούμε να βγάλουμε από μέσα μας τoν “ηλεκτρισμό” και την ένταση που υπάρχει και που ξέρουμε πως μπλοκάρει τη δημιουργικότητά μας και πως λειτουργεί αυτοκαταστροφικά. Πολλές φορές όμως δεν συνειδητοποιούμε το προφανές. Μόνο η γη μας γειώνει. Τα βουνά, το οξυγόνο, η φύση, η ηρεμία, ο ουρανός με άστρα και όχι με φωτορύπανση. Η γη. Εκεί που όλα είναι αλλιώς. Εκεί που δεν έχει καμιά σημασία να κοιτάς τι ώρα θα βγεις, αλλά τι ώρα θα μπεις σε ένα κατάλυμα που δεν θα χαρίζει πολυτέλεια αλλά ζεστασιά και απλότητα. Εκεί που μπορείς να νιώσεις πως δεν είσαι μόνος γιατί μοιράζεσαι είτε με φίλους, είτε με αγνώστους μια εμπειρία, η οποία με ουσιαστικό τρόπο «γράφει» μέσα σου.

Οι άνθρωποι στο παρελθόν είχαν μια ιδιαίτερη αγάπη για το χώμα και τη γη και καθήμενοι στο έδαφος αισθάνονταν πως έρχονται σε επαφή με μια ζωοδότρια δύναμη. Ήταν καλό για το δέρμα τους να αγγίζει τη ιερή γη και γι’ αυτό έβγαζαν τα παπούτσια τους για να περπατήσουν με τα γυμνά τους πόδια πάνω της. Η επαφή με Γη ήταν για αυτούς καταπραϋντική, ενδυναμωτική και θεραπευτική. Ευτυχώς υπάρχουν «κρυμμένα μυστικά» της ελληνικής φύσης στα οποία μπορούμε να κάνουμε κι εμείς το ίδιο σήμερα.

Και για να μη μείνουμε στη θεωρία, οι φωτογραφίες που ακολουθούν είναι από το Γεωπάρκο, στο Μπουραζάνι της Ηπείρου, ένα κρυμμένο μυστικό της ελληνικής φύσης που το ανακαλύπτουν σταδιακά όλο και περισσότεροι, σχεδόν πάνω στα ελληνοαλβανικά σύνορα.

Πρόκειται για μια περιοχή μοναδικού φυσικού κάλλους στην οποία η οικογένεια Τάσσου έχει αναπτύξει μια σημαντική επένδυση σε μια έκταση 2050 στρεμμάτων όπου φιλοξενούνται 800 ζώα. Η ζεστή φιλοξενία στο ξενοδοχείο του πάρκου, η αμεσότητα της επαφής με τη φύση, η «γείωση» που αυτή προσφέρει, αναδεικνύουν την περιοχή σε τουριστικό προορισμό και μάλιστα 12μηνης διάρκειας, με αξιώσεις να κερδίσει και μεγάλες ευρωπαϊκές τουριστικές αγορές στο άμεσο μέλλον.

Οι σχεδιαζόμενοι αυτοκινητόδρομοι στην ευρύτερη περιοχή των Δυτικών Βαλκανίων με χρηματοδότηση της Ε.Ε. θα δημιουργούν άνετη προσβασιμότητα, οπότε το Ντουμπρόβνικ θα απέχει μόλις 5 ώρες και η Τεργέστη 9 ώρες.

Η μοναδικότητα είναι το μεγάλο συγκριτικό πλεονέκτημα στη σύγχρονη παγκόσμια τουριστική αγορά. Όπως λέει ο Γιώργος Τάσσος «δεν κάνουμε απλό τουρισμό, προσφέρουμε υπηρεσίες ενός τουρισμού εμπειρίας. Από τις δραστηριότητες στη φύση μέχρι τη γαστρονομία».

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

2

3

4

5

6

7

8

Περισσότερα μπορείτε να δείτε εδώ.

Καλή «γείωση»!

Καλή Διέξοδο, με Υγεία και … Μαγεία!

PHOTO_ARENA_2.1Οι ευχές των ημερών είναι ένα τρόπος για να προσδιορίσουμε τη λέξη ή τις λέξεις που θα εκφράσουν το πνεύμα της νέας χρονιάς. Γι αυτό και στα μηνύματα των πολιτικών «έπαιξαν» οι λέξεις: «σταθερότητα» από τη μια και «ελπίδα» από την άλλη. Το πολιτικό σύστημα ξέρει πως το εκλογικό σώμα κυριαρχείται από μια δραματική  αίσθηση αβεβαιότητας και η σωστή λέξη που θα το  καθησυχάσει ή θα το εμπνεύσει, μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για την έκβαση της εκλογικής αναμέτρησης της 25ης Ιανουαρίου.

Γύρω από το κουφάρι της κληρονομιάς της Μεταπολίτευσης, δίνουν  τη μάχη τους οι δύο πόλοι που διαμορφώθηκαν με την κατάρρευσή της,  για να διεκδικήσουν τη θέση του οδηγού στην «επόμενη μέρα». Η ΝΔ του Σαμαρά που δεν είναι η ΝΔ του Κώστα Καραμανλή. Είναι μια Νέα Δεξιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ  που δεν είναι το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου. Είναι μια Νέα Αριστερά.

Το Κέντρο προς το οποίο συνέκλιναν οι πολιτικές δυνάμεις της Μεταπολίτευσης καθ’ όλη τη διάρκειά της,  κατέρρευσε με την χρεωκοπία της χώρας. Σήμερα δεν υπάρχει πλέον ο ηδονιστικός και ανέμελος κόσμος των  «50 αποχρώσεων του γκρι».  Το τέλος αυτής της εποχής δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερη συμβολική απεικόνιση  από το να «βγαίνουν στο σφυρί» οι βίλες των μεγάλων πρωταγωνιστών της και να τσακώνονται μεταξύ τους τα παλιά και «νέα» απομεινάρια της «Κεντροαριστεράς».

Επιστρέφουμε ολοταχώς στο «άσπρο – μαύρο». Εδώ όμως,  έχουμε ένα σοβαρό πρόβλημα. Όποτε βρέθηκαν αντιμέτωπες σε πολωτική αντιπαράθεση η Δεξιά με την Αριστερά, η χώρα ηττήθηκε. Το ίδιο ενδέχεται να συμβεί και τώρα. Τα χρόνια της ηδονής να ακολουθηθούν από χρόνια οδύνης, όπως ήδη συμβαίνει και ασφαλώς μπορεί να γίνει πολύ χειρότερο στη συνέχεια. Για να γίνει καλύτερο πάντως, τουλάχιστον με βάση την ιστορική εμπειρία, είναι σημαντικό να μην παραιτηθούμε στον τροχό της μοίρας και να ορθώσουμε το ανάστημά μας στις προκλήσεις των καιρών μας. Κι αυτό σημαίνει μια σύνθεση των αντιθέτων σε ένα ανώτερο επίπεδο, σημαίνει μια δύναμη που θα μπορεί να κάμψει τις απολυτότητες και τις πολώσεις, με το βλέμμα στραμμένο σε όλους και όχι αποκλειστικά σε κάποιες ελίτ.

Οι μεγάλες αλλαγές αναγνωρίζονται κατ’ αρχήν από τις λέξεις. Ούτε η σταθερότητα, ούτε η ελπίδα,  είναι η σωστή λέξη. Διότι η κοινωνία νιώθει «ελεύθερη πολιορκημένη» κι αυτό που αναζητεί έχει όνομα και λέγεται: Διέξοδος.

Δεν ψάχνει  όμως μια ηρωική έξοδο όπως στο Μεσολόγγι. Η εποχή των ηρώων έχει παρέλθει ανεπιστρεπτί.  Η κοινωνία ψάχνει έναν «Μωυσή» για τη  διάβαση της θάλασσας,  χωρίς να βρέξουμε τα πόδια μας!  Δεν μοιάζει όλο αυτό πολύ μαγικό; Τι να σας πω… Η προσωπική μου ευχή πάντως για το 2015 είναι: Καλή Διέξοδο, με Υγεία και… Μαγεία!

 ΥΓ1: Προς άρση πιθανών παρεξηγήσεων, Διέξοδος δεν σημαίνει οπωσδήποτε άλλο ένα κόμμα. Σημαίνει οπωσδήποτε ένα άλλο πρότυπο Ηγεσίας και μια άλλη Στρατηγική για τη χώρα.   

 ΥΓ2: Προς επιβεβαίωση της «μαγείας» των λέξεων,  είναι άλλο πράγμα το «κούρεμα» χρέους «εις υγείαν» των διαπλεκόμενων ολιγαρχών και είναι άλλο πράγμα να ζητάς «άφεση χρέους» για να χρηματοδοτείται σταθερά και σε βάθος χρόνου μια υγιής, συνεργατική, αλληλέγγυα, κοινωνική οικονομία. Το «πεντοζάλι» δεν το καταλαβαίνει κανένας. Το « Social entrepreneurship» το καταλαβαίνουν όλοι.

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post

 

 

 

 

 

 

Όλα γίνονται!

ARENA_foto_22.8-OLA-GINONTAI-605x449H επιστροφή από τις διακοπές μπορεί να οδηγήσει σε δυο ενδεχόμενα. Το ένα είναι να πέσεις σε κατάθλιψη που τέλειωσαν, που «δεν κατάλαβες» πότε κύλησαν οι μέρες κι έτσι  να δίνεις εντολή στον «εσωτερικό σκηνοθέτη» να φτιάχνει φανταστικές υπερπαραγωγές για το πώς η ζωή σου θα μπορούσε να μοιάζει με ατέλειωτες διακοπές. Μπορείς να κάθεσαι με τα μάτια κλειστά και να φαντασιώνεσαι, με τα χέρια σταυρωμένα. Όσο όμως η πραγματικότητα αποκλίνει από το σενάριο φαντασίας του εσωτερικού υποβολέα, τόσο η κατάθλιψη θα αυξάνεται.

Η ζωή σίγουρα δεν μπορεί να είναι μόνιμες διακοπές, τουλάχιστον αν δεν έχεις γεννηθεί κληρονόμος κάποιου μεγιστάνα ή αν δεν είσαι γόνος κάποιας ελληνικής πολιτικής οικογένειας καθότι σε αυτή τη χώρα το αληθινό μας πολίτευμα είναι η κληρονομική ολιγαρχία.

Σε κάθε περίπτωση είναι απατηλή η αναζήτηση των «μόνιμων διακοπών». Συνιστά λογική αντίφαση. Το πιο σοφό λοιπόν θα ήταν να το δεις κάπως διαφορετικά. Οι διακοπές είναι ωραίες γιατί κάνεις πράγματα που αγαπάς. Το σημαντικό είναι αυτό. Να δίνεις χρόνο εκεί που επιλέγει η καρδιά, διότι σε τελική ανάλυση μόνο σε ό,τι αγαπά κανείς μπορεί να είναι καλός κι αληθινά δημιουργικός. Όλα τα υπόλοιπα με τον έναν ή τον άλλο τρόπο καταλήγουν σε διαχειριστική διεκπεραίωση ή ψυχαναγκαστική νεύρωση.

Συνεπώς η κατάθλιψη από την «επιστροφή» δεν είναι μονόδρομος. Ευτυχώς, υπάρχει και ο λιγότερο πολυσύχναστος δρόμος που έχει να κάνει με την τόλμη και την αποφασιστικότητα, την έμπνευση και την προσπάθεια, με το να δώσει κανείς χρόνο εκεί που πραγματικά νιώθει να πάλλεται από αληθινό ενδιαφέρον κι ενθουσιασμό, από αγάπη και πάθος δημιουργίας. Με απλούστερα λόγια, είναι κάτι σαν κι αυτό που κάνουν τα παιδιά. Έχετε δει παιδί να ασχολείται αληθινά με κάτι που δεν αγαπά και δεν παθιάζεται μαζί του;

Ναι, οι διακοπές κάποια στιγμή τελειώνουν. Κάτι κλείνει, κάτι ανοίγει. Γιατί λοιπόν να μην ξεκινάει ταυτόχρονα η περιπέτεια για να φτάσει κανείς εκεί που πραγματικά θέλει και μπορεί; Σίγουρα δεν είναι ούτε απλό, ούτε εύκολο. Πολλές φορές ο αρχικός ενθουσιασμός εξανεμίζεται μέσα στην καθημερινή ρουτίνα και τα σχέδια μένουν στο desktop. Ο ίδιος και ο ίδιος επαναλαμβανόμενος κύκλος. Τι μπορεί να κάνει τη διαφορά;

Μα, φυσικά αυτό που λέει στο «μανιφέστο» του ο Peter Pan: “All the world is made of faith and trust and pixie dust.” Πίστη, εμπιστοσύνη και …. μαγική σκόνη! Ψάξε να τα βρεις. Μέσα… έξω… δίπλα… λίγο παρακάτω ή λίγο παραπάνω, μπορεί κι έξω από το παράθυρό σου. Ψάξε στα πιο πιθανά αλλά και στα πιο απίθανα μέρη. Και να ξέρεις πως «όποιος ψάχνει βρίσκει» κι αν βρεις και τα τρία «συστατικά», ε τότε…. όλα γίνονται!

 

Η μαγεία της νιότης

photo_ARENA_1.11Καθώς οδηγούσα το πρωί άκουσα τυχαία στο ραδιόφωνο ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια των μεγάλων (από κάθε άποψη) Pink Floyd, το υπέροχο «High Hopes».

Μιλάει για το βλέμμα της νιότης. Της νιότης που αφήνει τη σκέψη να ξεπεράσει και να βγει από τα όρια που θέτουν οι … μεγαλύτεροι και «ωριμότεροι». Της νιότης που βλέπει λαμπρότερο το φως και πιο πράσινο το γρασίδι…

Νοσταλγοί της νιότης, τη θυμόμαστε πότε-πότε και αυτή η θύμηση μας αφήνει μια γλυκόπικρη γεύση για τις ικανότητες που χάσαμε. Ήταν, τότε που ονειρευόμασταν τον εαυτό μας και τους άλλους. Τον κόσμο ολόκληρο. Που γοητευόμασταν από το μυστήριο της ζωής. Που φλερτάραμε με την ιδέα της αληθινής ελευθερίας. Τότε που ήμασταν ακόλουθοι της ειλικρίνειας. Που θεωρούσαμε ότι όλα ήταν δυνατά και κανένα εμπόδιο δεν θα έμπαινε στον δρόμο μας. Ήταν τότε που η αθωότητα έφερνε μαζί της τη βεβαιότητα και που αυτή με τη σειρά της αποκτούσε δύναμη και παρότρυνε σε τόλμη, πριν ξεθωριάσει με το πέρασμα του χρόνου. Τότε που πιστεύαμε ότι γνωρίζουμε τα πάντα! Τότε που ελπίζαμε για τα πάντα! Τότε που είχαμε την αίσθηση πως έχουμε ένα μαγικό ραβδί στα χέρια και μπορούμε να φέρουμε τα «πάνω – κάτω».

Μετά προσγειωθήκαμε για τα καλά στο έδαφος. Αποχαιρετήσαμε τις ενθουσιώδεις βεβαιότητες. «Δεν είμαι πλέον τόσο νέος για να γνωρίζω τα πάντα» έγραψε κάποτε ο Όσκαρ Ουάιλντ. Τι πικρός συλλογισμός!

Λιγότερο τολμηροί, καθόλου γοητευμένοι και περισσότερο προβλέψιμοι, καθώς το απαιτούν οι επιβεβλημένες συνθήκες και όλες μας οι διαψεύσεις, ατενίζουμε αμήχανα τους ορίζοντες που αφήσαμε πίσω μας και νοσταλγούμε την ακατανίκητη γοητεία της άγνοιας κινδύνου, που μόνο η νιότη προσφέρει.

Είναι ο λόγος για τον οποίο ο συγγραφέας και προφήτης του «Θαυμαστού Καινούργιου Κόσμου» Άλντους Χάξλευ έγραψε πως το μυστικό της αληθινής ευφυΐας είναι να μπορείς να διατηρείς το πνεύμα του παιδιού και μετά την ενηλικίωση, ώστε να μη χάνεις ποτέ τον ενθουσιασμό σου. Αν έχεις αυτό, μπορείς να έχεις τα πάντα.

Σε καιρούς χαλεπούς όπως οι σημερινοί, ο κόσμος έχει ανάγκη όσο ποτέ από αυτό το χαμένο μυστικό της ευφυΐας. Έχει ανάγκη να (ξανα) δει – με το βλέμμα της νιότης- λαμπρότερο το φως και πιο πράσινο το γρασίδι… Όταν μάλιστα σήμερα η μοντέρνα κβαντική μηχανική βεβαιώνει πως ο τρόπος που κοιτάζουμε την πραγματικότητα, τη διαμορφώνει! Αυτό λέγεται και Μαγεία.