Nick Hard o superhero

Ο Χαρδαλιάς ήρθε για να μείνει. Ο πλανήτης έχει μπει στη ζώνη του λυκόφωτος. Καμία πραγματικότητα δεν θα είναι ίδια με όσα ξέραμε. Όχι τόσο εξαιτίας της πανδημίας (τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα) όσο εξαιτίας των συνεπειών από τη διαχείριση της πανδημίας με τον «κινέζικο» τρόπο. Αλλά σε αυτό το μικρό κομμάτι του πλανήτη που λέγεται Ελλάδα διασταυρώνονται τρείς κρίσεις. Η κρίση των συνεπειών του κορωνοιού σε μια πτωχευμένη επί της ουσίας χώρα που ζει στην εντατική του ευρω-ψυχιατρείου του Δρ. Σόιμπλε, τη στιγμή που ο φθονερός γείτονας, η Τουρκία, ανοίγει την πόρτα για να τελειώσει τη δουλειά.
Εντάξει ο Καζαντζάκης λέει πως η Ελλάδα ζει μέσα από διαδοχικά θαύματα. Μάλλον θα χρειαστούμε άλλο ένα τέτοιο. Διότι μετά το ευχάριστο διάλλειμα του Μαΐου που βγήκαμε να ανεμίσουμε τις πλεξούδες μας στα λιβάδια, μας περιμένουν δύσκολοι μήνες. Με τον τουρισμό κλειστό και την εστίαση ανοιχτή για «εσωτερική κατανάλωση», θα πεινάσει πολύς κόσμος εφόσον ξεκαθαρίστηκε πως «λεφτόδεντρο» δεν υπάρχει. Δεν συμβαίνει μόνο σε μας, συμβαίνει παντού. Οι γείτονες κλαίνε τις πτωχευμένες τους τράπεζες και κάποιος πρέπει να πληρώσει γι αυτό…
Μπορεί λοιπόν σήμερα ο Χαρδαλιάς να κάνει τον «σούπερ ήρωα» της Marvel κυνηγώντας παππούδες στις τράπεζες και πιτσιρικάδες που πίνουν μπύρες στις πλατείες , αλλά όταν το πράγμα «στραβώσει» με την Τουρκία, τότε θα πρέπει να ξεχάσει αυτές τις «ήσυχες μέρες» του «Μένουμε στον κόσμο του Malboro». Σύντομα θα κληθεί να αναμετρηθεί με όλους τους συλλογικούς φόβους που θα βγούνε στους δρόμους ή θα κλειστούνε στα σπίτια και θα πρέπει να εγγυηθεί ένα κράτος προστασίας για τους πολίτες του. Μαζί με το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, ασφαλώς. Άλλωστε και ο ίδιος ο Χαρδαλιάς αυτό ονειρεύεται. Όταν μεγαλώσει να γίνει Χρυσοχοίδης. Έχει διαμορφώσει πρότυπο ηγεσίας ο Μιχάλης. Πρώτον, δεν διαβάζει ποτέ μνημόνια και δεύτερον, κάνει κάθε δέκα χρόνια μια έρευνα για την Μαρφίν.

Ακούσατε…. ακούσατε…

aleksandros163Ακούσατε…. ακούσατε… Άγγλοι, Γάλλοι, Πορτογάλοι
Σέρβοι, Βούλγαροι, Ρουμάνοι,
Πολωνοί, αγάδες, πασάδες, ντερβισάδες,
Ρώσοι, Μπόερς και Οθωμανοί….

Σόιμπλε και ΔΝΤ θέλουν λέει κι ένα νέο «μίνι μνημόνιο» στη μορφή ενός σκληρού Μεσοπρόθεσμου πλαισίου για την επόμενη τετραετία. Έτσι να μας βρίσκεται, μη τυχόν και «σταθεροποιηθούμε».

Τούτων δοθέντων, κατά διαταγή του πολυχρονεμένου μας πασά όποιος μπορέσει και σκοτώσει τον κατηραμένον όφιν που είναι στο αραχνιασμένο σπήλαιο θα πάρει εκατό λίρες μπαξίσι, τη θυγατέρα του πασά δια σύζυγον
και μετά τον θάνατον του πασά θα λαμβάνει και τον θρόνον!

Αυτά τα ωραία έχει η επικαιρότητα σήμερα…

Είναι ο «πανωλεθρίαμβος», η Αριστερά της εποχής μας;

kastanasΟι περισσότερες κουβέντες ξεκινάνε πλέον με το ερώτημα «πως τα βλέπεις τα πράγματα;» και συνήθως ακολουθούν  διάφορες γκριμάτσες και άσεμνες χειρονομίες. Ο πρωθυπουργός έγραψε χθες  στην Εφημερίδα των Συντακτών – και πολύ σωστά – πως «ούτε η τυφλή σύγκρουση, ούτε η επιστροφή στην αντιπολίτευση, ούτε η οικειωθελής αναχώρηση από τις κυβερνητικές ευθύνες συνιστά αριστερή στρατηγική». Το υπαρξιακό ερώτημα της Αριστεράς όμως δεν μπορεί να σταματά εδώ. Οφείλει να βλέπει που και που τον εαυτό της στον καθρέπτη και να διερωτάται αν έχει  στρατηγική για τη διαχείριση μιας «κατάστασης πραγμάτων» που εμφανίζει – ενδεικτικά σταχυολογώ μόνον από τις ειδήσεις της τελευταίας εβδομάδας – τα ακόλουθα χαρακτηριστικά «ανεμόμυλου»:

Πρώτα απ’ όλα σε καμία σοβαρή χώρα το γραφείο πρωθυπουργού δεν απαντά σε σχολιαστή μιας ξένης εφημερίδας, όποιος κι αν είναι ο σκοπός του δημοσιεύματός του. Ακόμα δε χειρότερα,  όταν η απάντηση είναι γραμμένη σε ύφος και στυλ «Άντε γεια»,  λες κι έχουν προσλάβει το Τάκη για Διευθυντή Γραφείου Τύπου του Πρωθυπουργού.

Δεύτερον είχαμε ένα αιφνίδιο καβγαδάκι με τον Σόιμπλε, καθώς από ελληνικής πλευράς άρχισε ξαφνικά να διακινείται το σενάριο της μη συμμετοχής του ΔΝΤ στο πρόγραμμα. Κάτι τέτοια «τρελά» είχε αρχίσει να λέει κι η κυβέρνηση Σαμαρά ( «θα βάλουμε το ΔΝΤ στο πίσω κάθισμα») κι άρχισε να μετράει μέρες αντίστροφα…

Τρίτον,  με μόλις 10% τηλεθέαση της συνέντευξης του πρωθυπουργού στην ΕΡΤ στα γενικά και 6% στα νεανικά κοινά, είναι αμφίβολο αν φτάνει  το κομπλιμέντο της Μενεγάκη, η οποία παραδέχθηκε δημόσια πως ο Τσίπρας δείχνει μικρότερός της. Μάλλον χρειαζόταν κάτι περισσότερο…

Τέταρτον,  η ανάπτυξη έρχεται. Όπως ίσως πληροφορηθήκατε συστήνεται κυβερνητική επιτροπή για Μεγάλα Έργα Υποδομής με συντονιστή τον Αλέκο Φλαμπουράρη! Είναι η επιβεβαίωση της γνωστής ρήσης «ευτυχία είναι να ζεις στο στοιχείο σου».

Πέμπτον, τι παιδιά βγάζει η Κρήτη! Μετά τον μελισσοκόμο Κρητικό το πανελλήνιο ανακάλυψε τον… Πολάκη. Η επιτομή της «Κοινωνίας του Θεάματος» του Γκυ Ντεμπόρ προσωποποιημένη. Νομίζω πως πλέον το ρείκι είναι μονόδρομος… διά πάσα νόσο και μαλακία.

Έκτον, αυτό που ο Βενιζέλος πάει πάντα και «χώνεται» την ώρα που μιλούν οι αρχηγοί, φαντάζομαι η Φώφη θα το βλέπει, ε; Το βλέπει και ο Τσίπρας, ε;

Έβδομον, η αγορά κοιμάται και ξυπνάει με το ερώτημα: Που θα φτάσει η «μετοχή» του Λεβέντη; Θα αποδειχθεί «φούσκα» ή θα δώσει λεφτά στους «επενδυτές»; Έλα ντε…

‘Ογδοον, όσοι περίμεναν τον «Μαύρο Δεκέμβρη» θα πρέπει να περιμένουν μέχρι του χρόνου πάλι.

Κατόπιν τούτων,  τι να κάνει κι ο πρωθυπουργός, πήγε να δει μετά της συζύγου και του μισού υπουργικού συμβουλίου την παράσταση «Θεέ μου, τι σου κάναμε» του Λαζόπουλου. Κανονικά η παράσταση θα έπρεπε να έχει τον τίτλο «Λαέ μου, τι σου κάναμε» αλλά μικρή σημασία έχει αυτό. Όπως είπε κι ο πρωθυπουργός «Μοιάζει λίγο από τα έργα κλασικών». Από..! Τώρα τελευταία ο πρωθυπουργός έχει αρχίσει και ψωνίζει  συντακτικό από  τα lidl, όπως λένε και στο twitter.

Αθροίστε τώρα τον Αμβρόσιο, τον Φαήλο και την Μπαλατσινού  που καλούν ο καθένας το «πιστό ποίμνιό» του να «φτύνει» τους ομοφυλόφιλους ( και προφανώς όχι για να μην τους ματιάσουν), την ίδια ώρα που ειδικές μονάδες καταστολής συλλαμβάνουν καστανάδες και μανάβισσες γιαγιάδες για φοροδιαφυγή! Ακόμη και η πιο ζωηρή φαντασία αδυνατούσε να συλλάβει αυτό που αποκαλύπτει η  «πρώτη φορά αριστερά», δηλαδή πως για να αλλάξουμε αναπτυξιακό πρότυπο πρέπει να τελειώνουμε με τη μαφία των καστανάδων που γονάτισε τη χώρα.

Με τέτοια «ρότα» για το … «ακυβέρνητο καράβι», σε πολύ λίγο ο Ρουβίκωνας των αναρχικών θα έχει πιο πολλούς οπαδούς από το Ποτάμι. Και θα’ ναι μόνον η αρχή…

Α.. και πριν κλείσουμε να σας ενημερώσουμε πως  κάποιοι «μαυριδεροί» συνεχίζουν να πνίγονται αδιάλειπτα όταν δεν «ψήνονται» σε ηλεκτροφόρους φράχτες, ενώ εμείς στολίσαμε σπίτια και επιχειρήσεις που θα πάρουν οι τράπεζες, ύστερα από άλλη μια πετυχημένη «διαπραγμάτευση»!

Εν κατακλείδι, στο αρχικό ερώτημα «πως τα βλέπεις τα πράγματα;» η μόνη έντιμη απάντηση που μπορεί να σταθεί είναι: Πανωλεθρίαμβος!

Αναμένω λοιπόν σε  ένα επόμενο άρθρο του ο πρωθυπουργός να μας εξηγήσει αν αυτός ο «Πανωλεθρίαμβος» συνιστά «την Αριστερά της εποχής μας» και θα πρέπει όχι μόνο να αρκεστούμε σε αυτό αλλά και να το υπερασπιστούμε.

πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post

Ψήφος Εθνικής Δημοκρατικής Άμυνας απόψε στη Βουλή

greece-financial-crisis-988e43fdd11eba1eΑν μείνουμε όρθιοι, ως χώρα, όλα παίζονται. Αν καταρρεύσουμε θα πρόκειται για τη μεγαλύτερη σε κλίμακα εθνική καταστροφή μετά τον ξεριζωμό μας από τη γη του Πόντου και της Ιωνίας. Στην ουσία θα μιλάμε για ξεριζωμό από το ίδιο το εθνικό μας κέντρο. Κι αυτό,  δυστυχώς,  φαίνεται να αποτελεί στρατηγική επιδίωξη ακραίων αντιδραστικών κύκλων της Ε.Ε, υπό την ηγεσία του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Η σημερινή Ε.Ε μοιάζει όλο και περισσότερο με την πάλαι ποτέ Σοβιετική Ένωση. Ο πλούτος στην ελίτ, προνομιούχα γραφειοκρατία, μη αναγνώριση των εθνικών ιδιαιτεροτήτων, απουσία δημοκρατικού αντίλογου,  κομισάριοι και ντιρεκτίβες. Για αυτό και ταιριάζει η σημερινή Ε.Ε στην περιγραφή που έκανε ο Τζορτζ Όργουελ  στη «Φάρμα των Ζώων»,  όπου ο αρχικός κανόνας «όλα τα ζώα είναι ίσα» αντικαταστάθηκε σύντομα από το αξίωμα ««Όλα τα ζώα είναι ίσα, αλλά μερικά ζώα είναι πιο ίσα από τα άλλα». Αυτό είναι πλέον ξεκάθαρο στα μάτια της παγκόσμιας κοινής γνώμης τα τελευταία 24ωρα. Της παγκόσμιας κοινής γνώμης που μέσω του hashtag που σάρωσε το διαδίκτυο, το #ThisIsACoup, αναγνώρισε και κατήγγειλε το πρώτο μεταμοντέρνο πραξικόπημα στην ιστορία των δυτικών φιλελεύθερων δημοκρατιών.

Τηρουμένων των αναλογιών αυτό που συνέβη στην Αθήνα είναι ανάλογο της εισβολής των ρωσικών τανκς στην Πράγα τον Μάιο του 1968, όταν ο ηγέτης της χώρας Αλεξάντερ Ντούμτσεκ επιχείρησε να δώσει λίγη ανάσα στο λαό του. Σήμερα δεν χρειάζονται tanks. Σήμερα υπάρχουν… banks και μέσω αυτών επιβλήθηκαν τα τελεσίγραφα των πραξικοπηματιών. Είναι ο λόγος που ο Σλοβάκος Υπουργός Οικονομικών, ένας από τους πολλούς χρήσιμους ηλίθιους της Γερμανίας,  έγραψε  στο Twitter: «Η “Ελληνική Άνοιξη” έφερε τη σκληρή συμφωνία».  Μια δήλωση με την οποία ξεμπροστιάζονταν μόνοι τους και για αυτό τον έβαλαν να τη διαγράψει λίγο αργότερα.

Τις μέρες αυτές γράφεται ιστορία. Τίποτα απ’ όσα λέγονται και γίνονται δεν είναι άνευ σημασίας καθώς διαμορφώνονται οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί ενός νέου παγκόσμιου χάρτη. Τα όσα κάνει ή δεν κάνει η Γερμανία συνεπικουρούμενη από τους δορυφόρους της θα πυροδοτήσουν αντιδράσεις που δεν θα περιορίζονται στο twitter. Θα υπάρξουν παγκόσμιας κλίμακας εξελίξεις, οι οποίες υπό προϋποθέσεις μπορεί να αποδειχθούν θετικές για τη χώρας μας στο βαθμό όμως που έχει καταφέρει να μείνει «μέσα στο παιχνίδι» και δεν έχει θυσιαστεί σαν «μικρό πιόνι» στη «μεγάλη σκακιέρα». Δεν είναι ασφαλώς τυχαίο πως ο Ομπάμα στέλνει τον Τζακ Λιου περιοδεία σε Βερολίνο, Φρανκφούρτη και Παρίσι, με μοναδικό θέμα στην ατζέντα το ελληνικό ζήτημα.

Το μείζον λοιπόν είναι να αντέξουμε. Να κρατήσουμε άμυνα. Άμυνα εθνική, άμυνα δημοκρατική. Σε όλα τα μέτωπα. Στις διεθνείς σχέσεις της χώρας, στην καθημερινή διακυβέρνηση, στην οικονομία, στην κοινωνία, παντού. Με όλους τους δυνατούς τρόπους. Και κυρίως με την ψυχική ενότητα  και την αλληλεγγύη μεταξύ των Ελλήνων. Δεν είναι ούτε η ώρα του ξεκαθαρίσματος των λογαριασμών, ούτε της απόδοσης ευθυνών. Άλλωστε «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω». Είναι η ώρα της σύνεσης και της σοφίας, του αισθήματος της ατομικής και συλλογική ευθύνης απέναντι στην ιστορία και το μέλλον της Ελλάδας και του Ελληνισμού. Το καλό για να γίνει απαιτεί κόπο και χρόνο. Το κακό γίνεται σε μια στιγμή και διορθώνεται πάρα πολύ δύσκολα κι αν…

Απόψε λοιπόν στο εθνικό κοινοβούλιο, οι Έλληνες πρέπει να δείξουμε πως είμαστε αποφασισμένοι να το παλέψουμε μέχρι τέλους. Να ορθώσουμε την άμυνά μας και να μην παραδοθούμε στα σενάρια που έχει στο συρτάρι του ο Σόιμπλε και η συμμορία του. Να κερδίσουμε χρόνο, να κερδίσουμε χώρο και τις όποιες υπαρξιακές αποφάσεις για την τύχη μας να τις πάρουμε εμείς και μόνον εμείς,  όταν θα είμαστε έτοιμοι και όχι τώρα που είμαστε με την πλάτη στον τοίχο.

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post

Αν πέσει ο Τσίπρας, πέφτει η Ελλάδα!

arena-12-07Κάθε αληθινός ηγέτης, ξέρει ότι ο καλύτερος τρόπος να πετύχεις στο μέλλον είναι να το δημιουργήσεις. Είναι ο λόγος που κάθε αληθινός ηγέτης έχει μάθει πως πριν από μια μεγάλη νίκη, πρέπει να βιώσει μια μεγάλη δυσκολία. Το κλειδί για να τα καταφέρει είναι να μένει συγκεντρωμένος και να μη χάνει την πίστη του. Γι αυτό και η ηγεσία δεν έχει να κάνει τόσο με τη θέση που βρίσκεται αλλά με τον τρόπο που δρα. Ηγέτης είναι σε τελική ανάλυση αυτός που κατανοεί μια σοφή ρήση του Ρόμπερτ Λούι Στήβενσον: «Το να είμαστε αυτό που είμαστε και να γίνουμε αυτό που είμαστε ικανοί να γίνουμε είναι ο μοναδικός σκοπός της ζωής».

Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται μπροστά σε ένα δραματικό δίλημμα: Να ακολουθήσει την πεπατημένη των προκατόχων του και να γίνει… δραπέτης ή να μείνει όρθιος στις επάλξεις και να γίνει ο ηγέτης που έλειψε από την Ελλάδα εδώ και δεκαετίες. Δεν είναι εύκολη η επιλογή, λαμβάνοντας υπόψη κανείς  τις ανθρώπινες αντοχές και τη σφοδρότητα της επίθεσης που δέχτηκε και δέχεται. Προσωπικά είμαι βέβαιος πως θα επιλέξει το ηθικά σωστό,  γιατί αυτό φαίνεται στο βλέμμα του. Κουρασμένο, αγχωμένο αλλά ακόμη καθαρό.

Το χθεσινοβραδινό δραματικό Eurogroup που διεκόπη αργά μετά τα μεσάνυχτα και θα συνεχιστεί σήμερα στις 12 το μεσημέρι (ώρα Ελλάδας) έδειξε για άλλη μια φορά ξεκάθαρα πως τα λεφτά δεν είναι θέμα. Θέμα είναι η Δημοκρατία.

Οι  αστείες αιτιάσεις περί εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας, το σόου του Φινλανδού  Οικονομικών περί αποχώρησής του και οι διαρροές στον τύπο περί πρότασης Σόιμπλε για πενταετές Grexit δεν ήταν τίποτε άλλο παρά η γερμανική απάντηση στο «ΟΧΙ» των Ελλήνων στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Η πίεση αυτή που παρατείνει την εκκρεμότητα και αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο της εξόδου από το ευρώ δεν έχει να κάνει σε τίποτα με το «τρεις στο λάδι, τρεις στο ξύδι» των μέτρων ή με κενά στα excel των αριθμών. Η απειλή του Grexit ήταν εξ αρχής και εξακολουθεί να παραμένει πολιτική, έστω κι αν ντύνεται τον οικονομικό μανδύα. Ο στόχος είναι να τιμωρηθεί η αναίδεια των Ελλήνων να ψηφίσουν «ΟΧΙ» με συντριπτικό ποσοστό ακόμη και με τις τράπεζες κλειστές όπως και η αναίδεια του Έλληνα πρωθυπουργού να ζητεί την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους και χώρο για λίγη εθνική αξιοπρέπεια.

Οι προθέσεις των Γερμανών και των δορυφόρων τους είναι δεδομένες. Δεν τους αρέσει ο Τσίπρας. Όσο ο Τσίπρας παραμένει πρωθυπουργός της Ελλάδας, αυτό είναι ένα ηχηρό συμβολικό χαστούκι στην αυτοκρατορική ηγεμονία τους επί της Ευρώπης. Εξαντλούν λοιπόν όλα τα μέσα προκειμένου να επιτευχθεί αυτό για το οποίο πασχίζουν από την αρχή: Να πέσει ο Τσίπρας.

Η λαϊκή στήριξη και οι έξυπνοι ελιγμοί του Τσίπρα ωστόσο,  έχουν αρχίσει να δημιουργούν περιπλοκές που ενδέχεται να καταστήσουν μπούμερανγκ για τους Γερμανούς την εμμονή τους μαζί του. Για να λέμε αλήθειες… Την «ελληνική» πρόταση την προανήγγειλαν οι Ιταλοί, την έγραψαν οι Γάλλοι, την καλωσόρισαν οι Αμερικανοί και την μπλοκάρουν οι Φινλανδοί! Ποιοι; Οι Φινλανδοί! Το απόλυτο τίποτα της ευρωπαϊκής ιστορίας. Και κάποιοι νομίζουν πως αυτό το «φτύσιμο»  είναι μόνον στον Τσίπρα; Δεν είναι μια de facto κατάργηση του γαλλογερμανικού άξονα; Δεν είναι μια ευθεία αμφισβήτηση ως προς τη δυνατότητα των ΗΠΑ να έχει ρόλο και λόγο στα ευρωπαϊκά πράγματα; Πέραν της γερμανικής τυφλότητας, υπάρχει σκεπτόμενος νους που να πιστεύει πως αυτή η αλαζονεία δεν θα επιφέρει συνέπειες μέσα σε ένα κλίμα κλιμακούμενης  καχυποψίας μεταξύ των δύο πλευρών του Ατλαντικού όπως έχουν καταδείξει τα  WikiLeaks;

Εξελίξεις λοιπόν θα υπάρξουν καθώς η Γερμανία διεκδικεί μονομερώς να είναι κάτι περισσότερο από αυτό που της έχει αναγνωριστεί μέσα στο παγκόσμιο σύστημα. Το ζητούμενο για την Ελλάδα είναι να αντέξει και να μην είναι το μικρό πιόνι που θα θυσιαστεί εύκολα στο «παιχνίδι» της μεγάλης σκακιέρας. Και για να μην συμβεί αυτό υπάρχει μια ουσιαστική προϋπόθεση: Η χώρα να έχει ηγεσία.

Αν πέσει ο Τσίπρας, πέφτει η Ελλάδα. Απλά τα πράγματα. Όταν όλο το παλιό πολιτικό σύστημα είναι πλήρως απαξιωμένο και οι εκπρόσωποί του προκαλούν θυμό και αηδία στη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, όπως καταδείχθηκε και στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, εξωθεσμικές λύσεις και μεταμοντέρνα πραξικοπήματα που θα ακυρώνουν στην πράξη τη λαϊκή κυριαρχία θα ανοίξουν επικίνδυνες ατραπούς για την τύχη της Ελλάδας. Τα Ιουλιανά του 65 οδήγησαν στην εθνική τραγωδία της Κύπρου. Όταν ακυρώνεται η Δημοκρατία, η εθνική καταστροφή είναι απλά ζήτημα χρόνου.

Αυτό πρέπει να το λάβουν σοβαρά υπόψη όλες οι πολιτικές δυνάμεις, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του ΣΥΡΙΖΑ. Το γεγονός ότι σήμερα ΝΔ και ΠΑΣΟΚ έχουν νέες ηγεσίες, οι οποίες  δεν δείχνουν – τουλάχιστον μέχρι σήμερα- πως επιθυμούν να γίνουν μέρος σεναρίων εξωθεσμικής ανατροπής της νόμιμα εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης που χαίρει της εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού,  είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Γι αυτό όμως και η πίεση με τα «προπαιτούμενα» μεταφέρεται τώρα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος και θα πρέπει να αναλογιστεί τι θα ήταν χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα…

Θα πρόκειται για επανάληψη ολέθριου ιστορικού λάθους να αγνοηθούν για δεύτερη φορά στη σύγχρονη ελληνική  ιστορία οι γεωπολιτικοί περιορισμοί της χώρας και να είναι άλλη μια φορά «η Αριστερά της ήττας» υπεύθυνη για τα δεινά που θα πέσουν πάνω στις πλάτες του λαού, ο οποίος θα έχει μείνει απροστάτευτος και εκτεθειμένος στους «γύπες» που καραδοκούν. Όπως λέει στο «Σύντομο καλοκαίρι της αναρχίας» ο Χανς Μάγκνους Εντσενσμπέργκερ «δεν κάνεις δυο φορές την ίδια επανάσταση».  Όσοι λοιπόν ζητούν από τον Τσίπρα «να βγει στο βουνό» είναι τουλάχιστον ανιστόρητοι.

Ο καιρός των τεράτων που το παλιό πεθαίνει και το νέο δεν έχει ακόμη γεννηθεί,  απαιτούν «συνταγή» μιας νέας ΕΔΑ: Εθνική Δημοκρατική Άμυνα. Και τον Α. Τσίπρα ηγέτη της, όρθιο στις επάλξεις του καθήκοντος προς το λαό και την πατρίδα.

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post