Η εντιμότητα του Ρωχάμη και η πολιτική ηγεσία μας

ROHAMIS_542_355Στο βαθμό που η αυριανή Σύνοδος Κορυφής αποδειχθεί επί της ουσίας μια «τρύπα στο νερό», τότε η απανθρωπιά σε βάρος ανθρώπινων ψυχών θα συνεχίζεται και η Ελλάδα θα ανεβαίνει «σεμνά και ταπεινά» τα σκαλοπάτια του ευρωπαϊκού βωμού, στο ρόλο της «Ιφιγένειας».

Δυστυχώς στο σενάριο αυτό, όλο το ελληνικό πολιτικό σύστημα – πλην Λεβέντη και ΚΚΕ – έχει βάλει από το απόγευμα της Παρασκευής την υπογραφή του και όλο το υπόλοιπο «στόρι» είναι πλέον το πως θα επιβραδύνουμε την «ώρα και τη στιγμή» της τελετουργικής «θυσίας». Εν τω μεταξύ, θα ελπίζουμε πάντα σε ένα θαύμα…

Υπό αυτές τις συνθήκες, το λιγότερο θα ήταν  ο καθένας να κάνει σωστά τη δουλειά του. Πράγμα που σημαίνει πως η πολιτική ηγεσία  μιας χώρας σε τέτοιες συνθήκες,  δεν θα πρέπει να παίζει το ρόλο του τηλεοπτικού σχολιαστή. Για να δικαιολογεί τον ηγετικό ρόλο της και να επιτελεί την αποστολή της, η πολιτική θα πρέπει  να ηγείται της πραγματικότητας  και όχι να άγεται από αυτήν. Αν δεν μπορεί η πολιτική να ηγηθεί, τότε «κάνουν παιχνίδι» δυνάμεις που στερούνται της παραμικρής δημοκρατικής νομιμοποίησης. Αλλά αυτό είναι ευθύνη της πολιτικής να το αποτρέψει ως ενδεχόμενο και να «κάψει το σενάριο».

Την αδυναμία της πολιτικής να ηγηθεί,  με επάρκεια,  απέναντι σε κρίσιμες προκλήσεις για την ιστορία αυτού του τόπου,  μαρτυρούν τα όσα έχουν συντελεστεί τα τελευταία χρόνια σε βάρος των απλών πολιτών, στο όνομα μιας κατασκευασμένης «συλλογικής ευθύνης» που δικαιολογεί όλες τις συστηματικές παραβιάσεις των δημοκρατικών κανόνων και των  θεσμικών εγγυήσεων που απορρέουν από τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα. Το «κανείς δεν είναι αθώος» είναι η πιο μαύρη κι αποκρουστική μορφή ολοκληρωτισμού,  η οποία δυστυχώς εμπεδώνεται όλο και περισσότερο ως «κοινή λογική» και «μέση συνείδηση» κι έτσι «αθωώνεται» κάθε εγκληματική εξουσία που ασκείται σε βάρος των απλών καθημερινών ανθρώπων, των αναγκών τους και των δικαιωμάτων τους.

Πριν από μερικά βράδια, είδα μια τηλεοπτική συνέντευξη του Ρωχάμη στον Πέτρο Κωστόπουλο. Και μου έκανε εντύπωση η απάντηση που έδωσε όταν ρωτήθηκε πως κατάφερνε να είναι για είκοσι χρόνια  στην κορυφή της ιεραρχίας των φυλακών χωρίς να χρησιμοποιεί βία. Απάντησε: «Είχα κερδίσει τον σεβασμό τους γιατί ήξεραν πως αν έπαιρναν μέρος σε μια εξέγερση που οργάνωνα εγώ δεν θα πάθαιναν κακό. Θα είχα εξασφαλίσει από πριν να μην μπουν μέσα τα ΜΑΤ να μας τσακίσουν και να καταφέρουμε να κερδίσουμε και κάτι».

Πράγματι, είναι για σεμινάριο ηγεσίας αυτή η εντιμότητα του Ρωχάμη. Αυτό κάνει μια αληθινά έντιμη ηγεσία. Έχει φωνή, τόλμη και θάρρος, αλλά ταυτόχρονα δεν αφήνει τον λαό της εκτεθειμένο από τις δικές της πράξεις ή παραλείψεις να «τσακιστεί». Μπορεί το σημερινό πολιτικό σύστημα να ισχυριστεί κάτι τέτοιο; Ούτε γι αστείο. Μπορεί άραγε η σημερινή πολιτική ηγεσία της χώρας με το ανακοινωθέν που συνυπέγραψε, να το εγγυηθεί αυτό στην αυριανή  Σύνοδο Κορυφής; Χλωμό…

ΥΓ: «Όταν η ελευθερία πεθάνει στις καρδιές των ανδρών και των γυναικών, όπου κάποτε υπήρχε, τότε κανένα σύνταγμα, κανένας νόμος κανένα δικαστήριο δεν μπορεί να τη σώσει». Το απόφθεγμα αυτό του αμερικανού δικαστή  Learned Hand από την ομιλία του με το τίτλο «The Spirit of Liberty», στο Σέντραλ Παρκ της Νέας Υόρκης τον Μάιο του 1944, είναι δραματικά επίκαιρο για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται η Ευρώπη σήμερα. Το τέλος της ελευθερίας σημαίνει και τέλος της υπευθυνότητας. Κι αυτό συνεπάγεται μόνον βαρβαρότητα και θάνατο. Αλλά όπως λέει κι ο Ρωχάμης «το τελευταίο κόλπο δεν έχει γίνει ακόμη»!

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post

I-DIALOGUE: ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΟΥ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ & ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

5A0A5983Συνέντευξη στον Γ. Κεσσόπουλο

«Μη βάζετε όρια στις προκλήσεις σας. Προκαλέστε τα όριά σας». Με αυτό το μότο οι άνθρωποι του μη κερδοσκοπικού οργανισμού i-Dialogue ξεκίνησαν το 2014 ενώνοντας ποικίλες δυνάμεις από το χώρο της επιστήμης και της επικοινωνίας «με στόχο να διασυνδέσουν το διαδίκτυο με την καθημερινότητα και να δημιουργήσουν projects μέσα από τα οποία θα υπάρχει ένα ευρύτερο κοινωνικό όφελος και ταυτόχρονα να δημιουργούνται ευκαιρίες απασχόλησης, εκπαίδευσης, εμπλουτισμού γνώσεων, απόκτησης εμπειριών, κυρίως για τη νέα γενιά». Δύο χρόνια μετά, έχουν καταγράψει σημαντικά βήματα για την υλοποίηση των στόχων τους: δημιουργική οικονομία, community building, δημοσιογραφία δεδομένων.

Ο κ. Ζαχαρίας Λουδάρος, co-founder και administrator, του μη κερδοσκοπικού οργανισμού i-Dialogue, http://www.i-dialogue.org, παρουσιάζει στο tf τα ερευνητικά projects του φορέα, με αφορμή την ενδιαφέρουσα εκδήλωση για την “Δημιουργική Οικονομία, το Networking και τα Metrics”, που πραγματοποιήθηκε στις 15/2, στο Πολιτιστικό Κέντρο Δήμου Αθηναίων Μ. Μερκούρη.

Πως γεννήθηκε η ιδέα για τον i–Dialogue; Ποιο ακριβώς είναι το αντικείμενό του;

Αναγνωρίζοντας τις δυνατότητες του διαδικτύου να λειτουργήσει ως καταλύτης για την κοινωνική αλλαγή, επαγγελματίες από το χώρο της επικοινωνίας ενώσαμε δυνάμεις τον Δεκέμβριο του 2013, για να δημιουργήσουμε το μη κερδοσκοπικό οργανισμό i-Dialogue. Ανάμεσα στα projects που βάλαμε μπροστά εκείνη την πρώτη περίοδο ήταν και η δημιουργία ενός ιντερνετικού ραδιοφώνου. Ο Τάκης Μουζάκης, με πολλά χρόνια στο χώρο της μουσικής βιομηχανίας και της επικοινωνίας ήταν ο άνθρωπος που του ανέθεσα την δημιουργία και τον σχεδιασμό του Web Radio, συν+στρατεύθηκε στην ιδέα και τους σκοπούς μας κι έτσι μετά την επιτυχημένη εκκίνηση του “iD Radio”, του έκανα το Φεβρουάριο του 2014 μια νέα πρόταση για την δημιουργία του Τμήματος Έρευνας / Επιμόρφωσης της i-Dialogue”.

Τότε κάναμε ένα πρώτο πλάνο για την επίτευξη στόχων που θα υλοποιούσαν την αποστολή της iD, η οποία συνοπτικά θα μπορούσε να περιγραφεί ως: Μελέτη και Έρευνα του Διαδικτύου, ανάλυση, καταγραφή Tutorials, Παραγωγή και κωδικοποίηση Επιμορφωτικού και Εκπαιδευτικού Υλικού:

Τον Μάρτιο του 2014 πραγματοποιήθηκε το πρώτο Επιμορφωτικό Σεμινάριο στο Πανεπιστήμιο της Ρόδου και τον Απρίλιο το δεύτερο, στο Επιμελητήριο Κυκλάδων στην Σύρο, με αναθέτουσα αρχή την Περιφέρεια Ν. Αιγαίου.

Έχουν περάσει δύο χρόνια από την ίδρυσή του. Ο απολογισμός είναι θετικός; Γίνανε τα βήματα που στοχεύσατε;

Δύο χρόνια μετά, Φεβρουάριο του 2016, ο απολογισμός αυτής της δραστηριότητας, με την εποπτεία πάντα του διεθνώς certified UX Researcher πλέον κ. Π. Μουζάκη, έχει να επιδείξει:

20 εκπαιδευτικά σεμινάρια με την συνεργασία και υποστήριξη του ΕΒΕΑ, της ΔΕΠΑ, και 5 περιφερειακών Επιμελητηρίων.

Την δημιουργία σημαντικού επιμορφωτικού Αρχείου.

Την πραγματοποίηση σημαντικών Ερευνών στους Τομείς και τα Θέματα που είχαν τεθεί και ανέφερα παραπάνω.

Την συνεργασία με φορείς και ιδρύματα και την συμμετοχή σε εκδηλώσεις κοινού ενδιαφέροντος.

Την δημιουργία ομάδας διακεκριμένων Mentors για την ενίσχυση των καταστατικών σκοπών της iD.

Να σημειώσω εδώ πως τον Απρίλιο του 2014  ξεκίνησε η διεύρυνση του τομέα Έρευνας με τον Μαθηματικό Αναλυτή και Google Partner κ. Ηλία Τσαλδάρη και της Ομάδας Innovation G και σύντομα προστέθηκαν αρκετοί διακεκριμένοι και καταξιωμένοι Επαγγελματίες, Επιστήμονες, Δημοσιογράφοι, Καθηγητές και Publishers.

Τι προβλέπει το πλάνο στόχων για τα επόμενα χρόνια;

Μετά τη θετική εμπειρία των δύο πρώτων χρόνων δραστηριότητας όπως επίσης με την ενίσχυση του ερευνητικού δυναμικού και των συνεργαζόμενων επαγγελματιών είχε έρθει η ώρα για να θέσουμε ακόμη πιο φιλόδοξους στόχους, που συγκροτούν ένα πλάνο δράσεων για το διάστημα 2016 – 2020.

Αναλυτικότερα:

Σύσταση και Εκπαίδευση Ολιγομελών Networks

Μελλοντική Ψηφιοποίηση Λειτουργιών της Δημιουργικής Οικονομίας

Καταγραφή Ερευνών – Αξιοποίηση της Γνώσης – Σύνδεση με την Επιχειρηματικότητα

Μοντελοποίηση Οικονομικών Λειτουργιών

Community Building/Hub Developing

Παραγωγή Owned Data

Παραγωγή Λογισμικού του Μέλλοντος (2016-18)

Data Research / Data Mining με την βοήθεια ειδικών που θα συνεργαστούν στις Μικρές Ομάδες Εργασίας.

Μελέτη της Δημοσιογραφίας Δεδομένων (Data Journalism).

Αξιοποίηση των Πνευματικών Δικαιωμάτων που δημιουργούνται από την άσκηση επαγγελμάτων με την χρήση Εργαλείων της Νέας Οικονομίας ή συγκεκριμένων τομέων της Δημιουργικής Οικονομίας.

Δημιουργία Active Περιεχομένου και Έρευνα της Τεχνολογίας της Επικοινωνίας.

Δημιουργία Διαλόγων για την ΔιΕπιστημονική Διασυνδεσιμότητα.

Στις 15/2/16 στο κατάμεστο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων κάνατε ανακοινώσεις για το μέλλον της i–Dialogue…

Ναι, στο 4άωρο Workshop, μετά την παρουσίαση του προαναφερθέντος έργου, ανακοινώθηκε  η συνεργασία πολλών Mentors σε έναν Νέο Επιχειρηματικό Φορέα, με αντικείμενο την δημιουργία κάποιων κοινών Startups ή θεσμικών Business Networks/Units, με την συνεργασία κάποιων  από τους παρευρισκόμενους Entrepreneurs και Angel Investors. Ενδεικτικά παρουσιάστηκαν ταwww.whatisgreat.org ως μελλοντικό Global Network και http://www.adometry.gr ως Μοντέλο ΝεοφυούςΕπιχείρησης.

Σύντομα, σε επόμενη ανοικτή συζήτηση θα ανακοινωθούν κύκλοι και θεματικές Εξειδικευμένων Σεμιναρίων και Workshops, όπως και οι νέες συνεργασίες όλων των Start-ups με Angel Investors, Capital Funds και ένα νέο Ίδρυμα Δια Βίου Μάθησης.

Στο Δ.Σ. του υπό ίδρυση φορέα έχουν κληθεί να συμμετάσχουν όλοι οι Mentors που συμμετείχαν στην παρουσίαση της 15ης Φεβρουαρίου, όπως ο κ. Μπολάνης, η κ. Κοσμοπούλου, o κ. Αποστόλου και άλλοι προσκεκλημένοι στην εκδήλωση. Μια «μαγιά» καλών ιδεών και καταξιωμένων επαγγελματιών πάντα φέρνει αποτελέσματα.

Πόσο εύκολο είναι να ξεκινά κανείς στην εποχή μας ένα επιχειρηματικό project;

Στην i-Dialogue έχουμε ένα motto που μας εμπνέει και μας ενθαρρύνει να συνεχίζουμε μπροστά: «Don’t limit your challenges. Challenge your limits!».  Κι αυτό ακριβώς κάνουμε, με πλήρη δέσμευση στους καταστατικούς σκοπούς μας και την αποστολή μας, παρά τις αντιξοότητες και τις δυσκολίες της συγκυρίας. Πιστεύουμε στην αξία της προσπάθειάς μας κι αυτό μας βοηθάει να ξεπερνάμε τα όποια εμπόδια και να φτάνουμε κάθε φορά στους στόχους που βάζουμε. Στηριγμένοι σε αυτή τη θετική εμπειρία πιστεύουμε ακράδαντα πως ο δημιουργικός οραματισμός που αποτυπώνεται στο πλάνο 2016-2010 θα συνιστά στο πολύ κοντινό μέλλον ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον storytelling επιτυχίας.

Από: thinkfree

Ξεκινώντας ένα Διάλογο για τη Δημιουργικότητα στο Διαδίκτυο

foto1Μια από τις πιο πρωτότυπες εκφράσεις με τις οποίες επιχειρήθηκε να χαρακτηριστεί το παγκόσμιο «σήμερα» είναι: «the recommendation age», η εποχή των συστάσεων. Οι συστάσεις (και οι αυτοσυστάσεις) είναι αυτές που ανοίγουν «μονοπάτια» μέσα στην πυκνή «ζούγκλα» των πληροφοριών και πολύ δικαιολογημένα ο Dunkan Watts παραλλάσσοντας την περίφημη ρήση του Bill Clinton «it’s the economy, stupid», συνόψισε τη νέα πραγματικότητα με τη φράση: it’s the network, stupid! Τα δίκτυα και οι ψηφιακές κοινότητες αποκτούν πρωταγωνιστικό ρόλο στις καθημερινές επιλογές μας καθώς οι άνθρωποι διαβάζουν, ακούνε, παρακολουθούνε, αγοράζουν ότι διαβάζουν, ακούνε, παρακολουθούνε, αγοράζουν οι άλλοι άνθρωποι. Τόσο απλά.

Αυτή η νέα πραγματικότητα έχει καταλυτικές επιδράσεις για την πολιτιστική βιομηχανία με την ευρύτερη δυνατή έννοια. Δημοφιλία σήμερα σημαίνει πως πολλοί σύνδεσμοι (links) παραπέμπουν σε μένα. Όταν κανένας δεν παραπέμπει στην ιστοσελίδα μου ή δεν βρίσκεται σε διάδραση με τις προσωπικές μου social media pages ουσιαστικά δεν υπάρχω, στο βαθμό που η ορατότητα και η συνδεσιμότητα στο διαδίκτυο συγκροτούν αυτό που έχει χαρακτηριστεί ως exposure culture, «πολιτισμός του εκτίθεσθαι» σε ελεύθερη μετάφραση.

Ο κόσμος αλλάζει. Το amazon πουλάει σήμερα περισσότερα βιβλία που μέχρι χθες δεν θα είχαν καμία τύχη να πουληθούν από τα ράφια ενός παραδοσιακού βιβλιοπωλείου. Κάτι παρόμοιο ισχύει και με το iTunes όπου τα mega hits και τα b sides καταχωρούνται με τον ίδιο τρόπο σε μια τράπεζα δεδομένων και είναι εξίσου προσβάσιμα, την ώρα που τo MySpace και το youtube είναι παγκόσμιοι συναθροιστές του «user created content» για επίδοξους νέους δημιουργούς.

Με λίγα λόγια, η ψηφιακή επανάσταση έχει δημιουργήσει καινούργια δίκτυα, νέες κοινότητες και καινοτόμες μορφές διαδραστικότητας, μεταμορφώνοντας την παραγωγή και την διανομή των ήδη καθιερωμένων μορφών τέχνης και επιτρέποντας σε καινούργιες μορφές τέχνης, πολιτιστικής έκφρασης και δημιουργίας να αναδυθούν. Είναι αυτονόητο πλέον πως ο πολιτισμός και η δημιουργικότητα συναντώνται αναγκαστικά με την τεχνολογία και μόνο μέσα από τη γόνιμη και «έξυπνη» συνάντησή τους, μπορούν να γεννηθούν πολιτιστικά προϊόντα ευρείας απεύθυνσης και υψηλής προστιθέμενης αξίας για τους χρήστες του διαδικτύου παγκοσμίως.

Χρειαζόμαστε λοιπόν καλλιτέχνες και ευρύτερα δημιουργούς, οι οποίοι να αντιλαμβάνονται την δυναμική και τις προσφερόμενες δυνατότητες των νέων τεχνολογιών επικοινωνίας και πληροφορικής. Σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να ενθαρρύνουμε κοινότητες και άτομα να βλέπουν τον εαυτό τους σαν πρεσβευτές της πολιτιστικής και καλλιτεχνικής τους εμπειρίας, που αναζητούν κοινό τόσο σε τοπικό και εθνικό, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Η μεγάλη πρόκληση για την τέχνη, την κουλτούρα και την πολιτιστική κληρονομιά είναι να φέρουν κοντά ανθρώπους από διάφορες κοινότητες με τρόπους που θα επιτρέψουν την έκφραση της ιδιαίτερης ταυτότητας και των καλλιτεχνικών φιλοδοξιών τους, έτσι ώστε αυτά τα στοιχεία να έχουν μια σταθερή επιρροή σε τοπικό, αλλά και μέσω διαδικτύου σε παγκόσμιο επίπεδο.

Γίνεται; Όλα γίνονται! Αυτό ήταν και το συμπέρασμα του πολύ επιτυχημένου Workshop για την Δημιουργική Οικονομία, τις Ψηφιακές Υπηρεσίες και τα Κοινωνικά Δίκτυα που οργάνωσε τη Δευτέρα 15.2.2016 η i-Dialogue με ιδιαίτερη μεγάλη προσέλευση κοινού. Οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν από δέκα καταξιωμένους στο χώρο τους mentors ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον storytelling ενιαίας καταγραφής διαφορετικών γνώσεων, εμπειριών, βιωμάτων αλλά και προτάσεων για καινοτόμες λύσεις σε θέματα Πολιτιστικής Επιχειρηματικότητας, Τεχνολογίας, Επικοινωνίας, Ανάλυσης Δεδομένων, Δημιουργικής Οικονομίας, Διαδικτυακής Ασφάλειας, Πνευματικών Δικαιωμάτων, Οπτικής Επικοινωνίας κ.ά.

Η αξιοποίηση του Workshop από την ομάδα έρευνας της i-Dialogue, φιλοδοξούμε να οδηγήσει στο άμεσο μέλλον:

  • στην καταγραφή/ανάπτυξη ερευνητικού/εκπαιδευτικού/επιμορφωτικού περιεχομένου και την διανομή του.
  • στον σχεδιασμό/ανάπτυξη/αξιοποίηση νεοφυούς Λογισμικού από τις συνεργαζόμενες με την i-Dialogue επιχειρήσεις.
  • στην ανάπτυξη νέων Μορφών Κοινωνικών Δικτύων και Ψηφιακών Κοινοτήτων.
  • στην ανάπτυξη Νέων Μοντέλων Επιχειρηματικότητας.

Με τα λόγια του επικοινωνιολόγου Norbert Bolz «ο κόσμος της παγκόσμιας επικοινωνίας είναι πλέον μια γιγαντιαία επιφάνεια εργασίας, όπου δεν υπάρχουν πια τεχνικώς προνομιούχοι τόποι και όπου όλες οι ιεραρχίες έχουν ισοπεδωθεί». Σε αυτή την «γιγαντιαία επιφάνεια εργασίας», στην οποία κάποιοι βλέπουν κινδύνους και απειλές, τα δημιουργικά μυαλά μπορούν να δουν πρωτόγνωρες ευκαιρίες. Αρκεί όποιος προσανατολίζεται σε αυτόν τον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» να κατανοήσει τα μέσα, τα εργαλεία και τη φιλοσοφία που τον καθορίζει. Είναι ο λόγος που στο εν λόγω workshop έκλεισα την εισαγωγική παρουσίασή μου με μια ρήση του Φερνάντο Πεσσόα από τον διάσημο «Αναρχικό Τραπεζίτη» του: “I’m as much an anarchist in theory as I am in practice”.

anarchist banker


Stay tuned…

Love is in the Air: O «Βαρού» είναι… θεούλης!

 

10ecof01-varoufakis-berlino-reuters-01Στα τέλη της δεκαετίας του 60, στις χώρες της Δύσης, έγινε μια μεγάλη επανάσταση. Είναι αυτή που σχηματικά αποκαλούμε «Μάη του 68» και η οποία δεν έμοιαζε με καμία από τις προηγούμενες επαναστάσεις στην ιστορία του δυτικού πολιτισμού, καθότι δεν ήταν ούτε πολιτική, ούτε οικονομική, ούτε κοινωνική. Ήταν μια πολιτισμική επανάσταση, η οποία αμφισβήτησε ολόκληρη την αστική παράδοση, ζητώντας την κατάργηση κάθε δεσμευτικής ιεραρχίας και αποθεώνοντας την ηδονή, σε όλες τις εκδοχές της, ως αναπαλλοτρίωτο φυσικό δικαίωμα για κάθε άνθρωπο.

Η επανάσταση αυτή είχε ως διακηρυγμένο στόχο την ανθρώπινη αυτοπραγμάτωση. Αλλά όχι με τον τρόπο που την ήθελε η αστική ηθική, δηλαδή σαν έναν επίμονο και επίπονο δρόμο ωρίμανσης του χαρακτήρα και του πνεύματος. Αλλά σαν ένα «εδώ και τώρα» που θα το καθιστούσε εφικτό η φαντασία, εξού και το περίφημο σύνθημα «η φαντασία στην εξουσία».

Μπορεί ο Ντε Γκωλ να νίκησε τον Κον Μπετίτ στους δρόμους του Παρισιού, όμως – τουλάχιστον κατά τον γράφοντα – η επανάσταση αυτή νίκησε. Νίκησε διότι με έναν αθόρυβο τρόπο εξόρισε δια παντός τους «καλούς τρόπους» της αστικής ευγένειας, επέβαλε τις προκλητικές εμφανίσεις σαν κι αυτές του προσφάτως αποδημήσαντα David Bowie και μετατόπισε το επίκεντρο της ζωής από τη μέρα στη νύχτα. Το κυριότερο όμως ήταν πως άλλαξε για πάντα το ηθικό πρότυπο της κυρίαρχης τάξης. Κατακρήμνισε από το θρόνο του τον εγκρατή ενοχικό προτεστάντη αστό και έχρισε νέο «βασιλιά» τον Αναρχικό Τραπεζίτη, ακριβώς έτσι όπως τον περιγράφει ο Φερνάντο Πεσσόα. Ο ήρωας του δημοφιλούς αυτού βιβλίου, κατάφερε να γίνει τόσο πολύ πλούσιος, με αποτέλεσμα πια να είναι ελεύθερος από το χρήμα. Και έτσι, κατόρθωσε να αποκτήσει την κοινωνική ελευθερία, τον απόλυτο στόχο του αναρχισμού!

Καρπός αυτής της πολιτισμικής επανάστασης ήταν οι εταιρείες τεχνολογίας και επικοινωνιών των ΗΠΑ που γεννήθηκαν μέσα από τη φαντασία και το αίτημα της προσωπικής απελευθέρωσης από τα δεσμά του χρήματος, κατακτώντας το. Τα παραδείγματα είναι γνωστά και είναι περιττό να θυμίσω τους μεταμοντέρνους «Κονκισταδόρες» που «πάτησαν το πόδι» στο El Dorado του ανεξερεύνητου ψηφιακού κόσμου που μόλις είχε ανακαλυφθεί. Και τελικά αποδείχθηκε πως η φαντασία κατάφερε να αλλάξει τον κόσμο καθώς εξαιτίας της ψηφιακής επανάστασης τίποτα δεν μπορεί να είναι ίδιο όπως πριν.

Η παλιά αστική τάξη πραγμάτων έχει τελειώσει για τον δυτικό κόσμο. Γι αυτό και δεν έχουν πλέον απολύτως καμία σημασία οι όροι της παραδοσιακής πολιτικής γεωγραφίας όπως εμφανίζονταν στον οριζόντιο άξονα, όπου στο ένα άκρο ήταν ή Δεξιά και στο άλλο η Αριστερά και στη μέση το Κέντρο. Σήμερα το οριζόντιο πολιτικό σύστημα τέμνεται εκ των πραγμάτων και από έναν κατακόρυφό άξονα που έχει «πάνω» και «κάτω». Άξονας που έχει να κάνει με την ανθρώπινη αυτοπραγμάτωση, τη διαρκή υπέρβαση των συνόρων της φαντασίας και την ευρύτητα της αντίληψης για τα πράγματα και τον κόσμο που μας περιβάλλει.

Η προσθήκη μιας νέας διάστασης στον πολιτικό χώρο έχει τεράστιας σημασίας επιπτώσεις. Η επίκληση αξιών όπως η ελευθερία, η ισότητα και η αδελφότητα δεν έχει κανένα νόημα εάν δεν αφορούν τον καθένα προσωπικά στη διεκδίκηση της αυτοπραγμάτωσής του «εδώ και τώρα». Όπως επίσης καμία πολιτική απόφαση δεν μπορεί να είναι η σωστή, στο μέτρο που δεν λαμβάνει υπόψη της την πυκνότητα του χρόνου που έχει επιβάλλει πλέον παγκοσμίως η οικονομία των δικτύων. Γι αυτό και συνήθως οι πολιτικές αποφάσεις λαμβάνονται καθυστερημένα με αποτέλεσμα όλα τα προβλήματα να μετατρέπονται σε κρίσεις και η διακυβέρνηση να είναι μια συνεχής διαχείριση κρίσεων. Η Ε.Ε είναι ο ορισμός αυτής της παροιμιώδους ανικανότητας συγχρονισμού με την πυκνότητα του πολιτικού χρόνου που επιβάλλουν οι ταχύτητες των δικτύων. Όταν όλα είναι “real time”, τότε το πολιτικό «εδώ και τώρα» δεν μπορεί να είναι σύνθημα αλλά κυβερνητική πρακτική. Η Ελλάδα ασφαλώς είναι η χειρότερη περίπτωση στην Ε.Ε.

Σίγουρα για το ελληνικό πολιτικό προσωπικό όλη αυτή η συλλογιστική ηχεί τουλάχιστον παράξενη. Κι αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα. Ζούνε σε άλλο «χρόνο». Μαζί ασφαλώς με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ομολόγους τους. Είναι ο λόγος για τον οποίο ο πρωθυπουργός της Σιγκαπούρης Lee Hsien Loong είναι ο μόνος πολιτικός στον κόσμο που ξέρει να γράφει κώδικα, όπως ανακοίνωσε ο Mark Zuckerberg με προσωπικό του ποστ κατά τη συνάντησή τους στην έδρα του Facebook.

12715350_10102648978971701_949295915261648075_n

Κανένας Ευρωπαίος πρωθυπουργός δεν έχει μια αντίστοιχη δεξιότητα. Αντίθετα έχουμε ένα Γιούνκερ, ο οποίος παριστάνει τον «μποέμ» της παλιάς αστικής τάξης, πίνοντας και σαχλαμαρίζοντας. Κι ο άνθρωπος αυτός διαχειρίζεται τη μεγαλύτερη κρίση στην Ευρώπη μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο. Μαζί με τον «δικό μας» Δημήτρη Αβραμόπουλο. Αυτή είναι η Ευρώπη… σήμερα!

Όταν η Ευρώπη φτάνει σε τέτοια χάλια, είναι η ώρα να σαλπάρει κανείς για Αμερική! Το έχει αποδείξει η ιστορία…

ΥΓ1: Αρέσει, δεν αρέσει, ο Γιάνης Βαρουφάκης είναι ό,τι πιο κοντινό θα μπορούσαμε να έχουμε σε… Αναρχικό Τραπεζίτη. Το ό,τι έφτασε μάλιστα να βάλει και εισιτήριο 12 ευρώ για να παρακολουθήσει κανείς την ιδρυτική πράξη του DiEM25 τον κάνει στα μάτια μου… θεούλη! Επιπλέον, τo ό,τι κάνει παρέα με πραγματικά ευφυείς ανθρώπους όπως ο Brian Eno, εκ των αρχηγών της πολιτισμικής επανάστασης του 60-70, δείχνει πως εκτός από το twitter καταλαβαίνει κι από άλλα πράγματα. Ίσως και από το πώς αλλάζουν τον κόσμο τα … βαρυτικά κύματα. Ο «Βαρού» είναι ένας μη – πολιτικός πολιτικός. Κι αυτό κάνει μεγάλη διαφορά. Οπότε λέω αφελώς: Εδώ που φτάσαμε, μήπως ήρθε η ώρα να ανακαλύψουμε την Αμερική;

ΥΓ2: Make love, not war. Μεγάλη αλήθεια! Μέρα που είναι κιόλας…

ΥΓ3: Τηρουμένων των ιστορικών αναλογιών, ό,τι ήταν οι καραβέλες στην εποχή της ανακάλυψης του Νέου Κόσμου, είναι οι σημερινές επιχειρήσεις της «νέας οικονομίας» που επιχειρούν, άλλες με επιτυχία και άλλες όχι, τον διάπλου του διαδικτύου για να φτάσουν και να έχουν θέση στον θαυμαστό καινούργιο ψηφιακό κόσμο. Δεν ξέρω αν μπορούν ακόμη να γράφουν ιστορία οι παρέες , σίγουρα όμως έχουν καλές ιστορίες για να αφηγηθούν. Μη χάσετε το storytelling της μεγάλης παρέας της i-Dialogue, αύριο Δευτέρα 15.2.2016, 5μμ – 9 μμ, στο Πολιτιστικό Κέντρο Μελίνα Μερκούρη στο Θησείο. Η γνώση είναι δύναμη και πρέπει να μοιράζεται ΕΛΕΥΘΕΡΑ!

Πρώτη δημοσίευση: Rizopoulos Post

Workshop για την Δημιουργική Οικονομία, τις Ψηφιακές Υπηρεσίες και τα Κοινωνικά Δίκτυα

DeigmaOrxistras