ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ…!

"Εάν θέλεις να λάμπεις σαν την ημέρα, να καις πάντα την ύπαρξή σου που μοιάζει με τη νύχτα" Τζελαλεττίν Ρουμί

To ΚΙΝΑΛ δεν είναι ΠΑΣΟΚ. Αν ήταν ΠΑΣΟΚ αν μη τι άλλο θα είχε καταφέρει να εκλεγεί ευρωβουλευτής ο γιος του ιδρυτή του. Όμως δεν είναι. Το ΠΑΣΟΚ έκλεισε τον ιστορικό κύκλο του με πρόεδρο τον Ευάγγελο Βενιζέλο. Ό,τι μένει είναι ένα «κλαμπ» στελεχών που κάτω από διαφορετικές επωνυμίες (Ελιά, Δημοκρατική Συμπαράταξη, ΚΙΝΑΛ, κλπ) προσπαθεί …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Εξ ενστίκτου και μόνον υποστηρίζω πως στις προσεχείς αυτοδιοικητικές και ευρωπαϊκές εκλογές θα δούμε παράξενα πράγματα. Μπορεί μέσα στην ναρκισσιστική αυταρέσκεια των κομματικών μηχανισμών να επικρατεί κλίμα «κανονικότητας» , στην κοινωνία όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Απλώς η σιωπή είναι μη μετρήσιμο μέγεθος, όσο παραμένει τέτοια. Η μισή κοινωνία είναι σιωπηλή. Αντιλαμβάνεται τη συναισθηματική …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Απόγνωση. Μπορεί και εκδίκηση. Μικρή σημασία έχει. Η χθεσινή παιδοκτονία και αυτοκτονία είναι δικαίωση του Νίκου Καρούζου. Αυτού του «ποιητή Β’» σύμφωνα με την κατάταξη του Υπουργείου Πολιτισμού της Ελλάδας, ο οποίος αν και δεν πρόλαβε το «θαύμα» που ακολούθησε τη δεκαετία του 90 και μετά, είχε δει όμως αρκετά για να αποφανθεί πως «η …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Κυριακάτικο απόγευμα

Οκτώβριος 7, 2018


Τα κυριακάτικα απογεύματα είναι ο κατ’ εξοχήν χρόνος αναμονής. Είναι χρόνος για να ταΐσεις γατιά ή για να παρακολουθείς αφηρημένα μια χαζή κινηματογραφική ταινία. Τίποτα αληθινά σημαντικό μέσα σε ένα ακίνητο σύμπαν, με το οποίο διατηρούμε μια σχέση λατρείας και μίσους. Το λατρεύουμε γιατί φοβόμαστε τις εκπλήξεις, το μισούμε γιατί ξέρουμε πως η ακινησία μας τρώει τα σωθικά, αφού στην πραγματικότητα «τα πάντα ρει, μηδέποτε κατά τ’ αυτό μένειν…» που είπε κι ο «σκοτεινός» Ηράκλειτος, φωτίζοντας κατά δύναμη το αίνιγμα του Κόσμου.
Ο μόνος «έντιμος συμβιβασμός» μέσα σε αυτή την πόλωση λατρείας /μίσους, είναι το «κυριακάτικο απόγευμα». Όχι σαν ένα χρονικό σημείο αναφοράς αλλά σαν «κατάσταση του μυαλού». Να περιμένουμε, έτσι όπως το περιέγραψε ποιητικά ο Α. Εμπειρίκος:
Θα περιμένουμε λοιπόν ακόμα,
Σήμερα κι αύριο και μεθαύριο
Θα περιμένουμε το τραίνο πάντα
Γιατί δεν είναι δυνατόν να μην περάσει.

Κατεβαίνοντας χθες από το Καρπενήσι και διασχίζοντας τη Λαμία, πέρασα μπροστά από το μνημείο που είναι στημένο σε κεντρικό σημείο της πόλης για τον Άρη Βελουχιώτη. Κατά σύμπτωση χθες ήταν και η μέρα των γενεθλίων του, 27.8.1905 σ’ αυτή την πόλη, απ’ όπου – φαντάζομαι – θ’ αγνάντευε στα παιδικά χρόνια του την κορυφή του …

Συνεχίστε την ανάγνωση

Αρέσει σε %d bloggers: