Ζούμε για πολλοστή φορά το παραμύθι της Χιονάτης. Κάθε φορά έρχεται η μάγισσα της εξουσίας και προσφέρει ένα φαρμακωμένο μήλο. Πότε της ισχυρής Ελλάδας, πότε της επανίδρυσης του κράτους, πότε με τα λεφτά που κάπου υπάρχουν, πότε σκίζοντας μνημόνια και λίαν προσφάτως με την δήθεν ακύρωση και επαναδιαπραγμάτευση της ιστορικής συμφωνίας των Πρεσπών. Κάθε φορά τέζα η Χιονάτη κι ο πρίγκιπας άφαντος.
Άκουσε το podcast
Άρθρα συντάκτη: Zack Loud
Το πρώτο κουδούνι (podcast)
Σχολείο είναι η ζωή κι ερχόμαστε όλοι αδιάβαστοι. Δεν υπάρχει «μάνιουαλ» χρήσης, ούτε γίνεται καμιά πρόβα τζενεράλε. Από τη στιγμή που χτυπάει το πρώτο κουδούνι μέχρι και που θα χτυπήσει η καμπάνα του «αντίο», αυτοσχεδιάζουμε. Συνήθως κάνουμε ότι ξέρουμε, λέμε ό, τι πήρε τ’ αφτί μας από άλλους, βάζουμε και μπόλικες δικές μας σάλτσες έτσι για να φανούμε προετοιμασμένοι, αλλά τελικά γεγονός παραμένει πως είμαστε παντελώς ανυποψίαστοι για τις ερωτήσεις που μας κάνει η ζωή. Αν και ο Μπόρχες έβλεπε το σύμπαν σαν μια αχανή και δαιδαλώδη βιβλιοθήκη, σε κανένα ράφι της δεν υπάρχει το «Μεγάλο Βιβλίο των Σωστών Απαντήσεων». Μόνο ό,τι πιστέψουμε…
Άκουσε το podcast εδώ!
To «μωρό» ζει; (podcast)
Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε πρωτίστως το μεγάλο θύμα της χωρίς ιστορικό προηγούμενο πολιτικής επιτυχίας του. Απόδειξη ότι όλοι σήμερα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο θέλουν να φαίνονται σαν…. ΠΑΣΟΚ, αφού ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει. H ασημαντότητα όμως συνεχίζει να θριαμβεύει γιατί από το πολιτικό λεξιλόγιο εξοστρακίστηκαν βιαίως στη μεταπαπανδρεική εποχή πολιτικές αρετές όπως η ανδρεία, η ακεραιότητα και το χάρισμα. Η εξορθολογιστική απομυθοποίηση μαζί με τα νερά της μπανιέρας του «σοσιαλισμού» πέταξε και το «μωρό», τουτέστιν «Εθνική Ανεξαρτησία – Λαϊκή Κυριαρχία – Κοινωνική Απελευθέρωση». Τώρα ζει… δεν ζει… το «μωρό», μόνο «η τσούλα η ιστορία» θα το δείξει. Πάντως, ο βασιλιάς ο ήλιος ζει!
Άκουσε το podcast!
Παρά θίν’ αλός (podcast)
Η θάλασσα είναι πολλά παραπάνω από την ξαπλώστρα στην πρώτη σειρά. Πόσο μάλλον όταν ακούγεται μέσα από τα βάθη των αιώνων η κραυγή: «Μέσα με δέρνει ο θάνατος, ν’ όξω με δέρνει ο Τούρκος. Κι απ’ τη δεξιά μου τη μεριά, Φράγκος με πολεμάει».
H «Οδύσσεια» συνεχίζεται κι έχουμε περιπέτεια μπροστά. «Πρέπει πάντα να αρχίζεις με κάτι. Έπειτα μπορείς να απομακρύνεις όλα τα ίχνη πραγματικότητας.». Έτσι έλεγε ο Πικάσο. Ας (ξαν)αρχίσουμε με τη θάλασσα. Έχοντας στο νου τα λόγια από την «Οδύσσεια» του Νίκου Καζαντζάκη: «Εγώ το χρέος μου έκαμα του γιου, ξεπέρασα τον κύρη, τώρα και συ ξεπέρνα με, αν μπορείς, στο νου και στο κοντάρι».
Τhe Greek Way! Η ζωή σε όλες τις πληθωρικές δυνατότητές της, όπως έχει καταδείξει η σπουδαία αμερικανίδα συγγραφέας Edith Hamilton, στο ομώνυμο βιβλίο της. Προφανώς δεν είναι ούτε κάτι απλό, ούτε κάτι εύκολο. Αλλά όπως έχει πει κι ο Νίτσε «Να χορεύεις αλυσοδεμένος!».
Κι η Παναγιά μαζί μας!
Ο Οδυσσέας συνιστά το συλλογικό μας αρχέτυπο. Μπορεί να ναυαγήσεις, μπορεί να περιπλανηθείς, να χάσεις χρόνια και συντρόφους αλλά στο τέλος θα βρεις την Ιθάκη, αν έχεις καταφέρει εν τω μεταξύ να υφάνεις το νόημά της στο μυαλό και στην ψυχή σου. Αυτό επιβεβαιώνουμε κάθε Αύγουστο στις γιορτές, τα πανηγύρια και τα ανταμώματα.
Τώρα όμως «ψαχνόμαστε». Μέχρι να καταλάβουμε πως ο «μπούσουλας» της παράδοσης δεν έχει να κάνει με το «γράμμα» αλλά με το πνεύμα. Αλλιώς η παράδοση «πετρώνει» και γίνεται είδωλο η Χαρά Βέρρα. Η ζωή όμως είναι πάντα σε κίνηση. Σαν το κύμα.
Πίσω από κάθε πόνο, αμφιβολία, ανασφάλεια κρύβεται μια καταστροφική σκέψη και πίσω από μια καταστροφική σκέψη, υπάρχει ο φόβος της αναμέτρησης με τα κύματα που έρχονται και φεύγουν.
Τα δύσκολα είναι αυτά που κάνουν τη μεγάλη διαφορά. Για να κερδίσεις μεγάλες μάχες θα πρέπει συμφιλιώσεις μεγάλες αντίρροπες δυνάμεις, την ασπίδα της Αθηνάς με την τρίαινα του Ποσειδώνα. Ο Παρθενώνας 2,5 χιλιετίες τώρα, μας κλείνει με νόημα το μάτι.
Αλλιώς, με τα χέρια μονίμως στις τσέπες. καμπουριασμένη τη ράχη και με το χαζό βλέμμα του υβριδικού μετανθρώπου, η ζωή αρχίζει να μοιάζει με πηγάδι που στερεύει μέσα στην έρημο της καταναγκαστικής εργασίας. Γυμνή ζωή που λέει κι ο Αγκάμπεν, σε ένα πλανήτη μεταμορφωμένο σε απέραντο στρατόπεδο συγκέντρωσης.
Στο «σκάσε και κολύμπα» που έρχεται, να απαντήσουμε σαν καπεταναίοι: «Βίρα τις άγκυρες!».
Κι η Παναγιά μαζί μας!
ΣΟΥΣΑΜΙ ΑΝΟΙΞΕ 